Marmaris

Vrijheid

De nacht hangt boven ons als een gigantisch zwart fluwelen doek, ingelegd met rond geslepen heldere juwelen. De sterren lijken hier meer speciaal, al zijn het precies dezelfde lichtjes als thuis. Het is alsof ze vandaag met zorg en precisie in de lucht zijn geplaatst, zodat onze laatste uren in Turkije net wat magischer zijn. We hebben een wandeling over de boulevard gemaakt en liggen uitgestrekt op een steiger die tot ver in zee reikt. Lees verder

carrousel

Draaimolen

Den Bosch is een mooie plek om verliefd te worden, zelfs wanneer een kermis de stad verlicht en inwoners een week lang vooral platina blond zijn. Uit de carrousel op het Kerkplein klinken klassieke tonen. Mooie porseleinen paarden met rode hoofdtooien lijken rondjes te rennen over het plein. De attractie met de gouden lampjes staat tussen de pindakraam en een aantal andere vreetkarren geparkeerd. Een boulevard of een met marktkramen gevuld historisch dorp was een betere plek geweest. De eigenaar zit achter plastic ramen, in een hokje dat eigenlijk niet bij de chique draaimolen past. Ik zwaai, hij knikt. De muziek wordt meer bombastisch, met elke dondernoot groeit mijn zelfvertrouwen. Mijn hakken tikken ritmisch op de weg richting de Karrenstraat. Iets wat naar rode port met bubbels smaakte, gaf me het briljante idee om hem op te zoeken in de kroeg.

Lees verder

Mysteryland

Vuurwerk

Mysteryland is als Alice in Wonderland zonder pratende witte konijnen. De mainstage leek op een kaartenhuis, er was een magisch bos om in te verdwalen en ook dit jaar vulden mijn ogen zich met duizenden gekleurde lichtjes en dansende, lachende, spacende mensen.

Lees verder

wachten of winnen

Wachten of winnen

Voor de derde keer in vijf minuten zit hij aan het plukje haar vlak naast zijn rechter oor. Ik zeg dat hij dat te vaak doet, dat hij beter naar de kapper kan gaan omdat het op een zenuwtrekje begint te lijken. Hij lacht. “Jij víndt te veel,” besluit hij. Ik gebaar dat ik mijn mond op slot draai en gooi de denkbeeldige sleutel over mijn schouder. Daarna aai ik hem over zijn verse baard. Snel dans ik een meter van hem vandaan. Ik wil geen uitspraken doen die mijn schaamte voorbij gaan.

Lees verder

verras me

Verankerd

Ik duik graag volop en met mijn ogen gesloten in alles waar ik in geloof. Als vrienden zich afvragen of iets wel goed voor me is, zweef ik al tussen het hoogste punt en een zee vol avontuur. Een sprong in het diepe kan zowel een draaikolk aan ellende, als een golf van geluk veroorzaken. Ik ga blind voor optie B en soms kom je dan uit op een eilandje. Gelukkig is er uiteindelijk altijd een boot die terug vaart naar het vaste land. Ik geloof niet in ‘geluk hebben’, maar in ‘geluk maken’.

Lees verder

Ijskoud

Ijskoud

Ik denk dat je handen koud zijn, want je lippen zijn verkleurd. Ik krul mijn vingers om de rand van de kist, duw mijn nagels in het onbewerkte hout. Ik durf je niet aan te raken, omdat ik mijn herinneringen niet wil mengen met een ervaring die ze donker zou kunnen kleuren. De jongen in deze kist ken ik niet. Je bent een beetje blauwig en lijkt niet meer op de lachende vent van de foto’s die ik heb meegebracht. Zonder iets te zeggen, overhandig ik het stapeltje beelden aan je moeder. Ik zeg iets, maar versta niet wat. Ze kijkt me dankbaar aan, knikt langzaam en loopt dan naar de keuken. Ze stort zich op de hapjes en probeert het cakebeslag niet te verpesten met het zout van haar tranen.

Lees verder